| تبليغات | X |
|
عشق در دستان زهرا(س) است و بس
|
|
|
<-BlogPageContent->
<-BlogPageContent->
<-BlogPageContent->
<-BlogPageContent->
|
اصل ز ناغانم... روزگارم بد نیست. تکه نانی دارم ،خرده هوشی ،سر سوزن ذوقی... مادری دارم ،بهترازبرگ درخت... دوستانی ،بهترازآب روان. وخدایی که دراین نزدیکی است: لای این شب بوها ،پای آن سدر بلند... روی آگاهی آب ،روی قانون گیاه. من مسلمانم قبله ام يك گل سرخ جانمازم چشمه،مهرم نور دشت سجاده ي من من وضو باتپش پنجره ها مي گيرم در نمازم جريان دارد ماه،جريان دارد طيف سنگ از پشت نمازم پيداست همه ذرات نمازم متبلور شده است من نمازم را وقتي مي خوانم كه اذانش را باد،گفته باشد سرگلدستة بيد من نمازم را،پي(تكبيرة الاحرام) علف مي خوانم پي(قدقامت)موج. اهل رامهرمزم ،اما شهر من رومز نیست. شهر من گم شده است. من با تاب،من با تب خانه ای در طرف دیگر شب ساخته ام.
صفحه ي نخست پروفايل مدير ايميل مدير آرشيو مطالب عنوان مطالب طراح قالب LOGO DUMP WRITER  MohammadTheme.TK 
RSS |